Letters from further away keep pulling me close to home.
“Hi Toni! How are you? Ms. Trixie gave me the news yesterday. I hoped you would come to school today. I was hoping it was just one of those times and you would be back. I know there are things you have to work out. I will continue praying for you. Am just here.”
“Just read your letter. I cried and wished I could just take you under my wings but I know you need this to purge whatever it is here that is quite unhealthy. Yes I will read and answer your emails. Will expect it too. Take Care”
“Thank you for the bracelet you gave :) Something that will remind me you will come back. Be strong” - Ms. Marose
“Hi Toni! This is Teacher Kathy. I heard what happened. It really saddens me that you will be leaving CSC. You are really one of the teachers who shows genuine care, love, and compassion to your students. I will never forget how you were able to see the goodness and bring out the potential in your students, especially Mariano. I will continue to pray for your success in all your endeavors. Take Care and God Bless!” - Ms. Kathy
“Naku, Toni nakakataba naman ng puso iyong sinabi mo. I don’t deserve all your wonderful words. You bring with you your own brand of magic and inimitable style: that’s what I saw the first time I met you and why I wanted to work with you so badly. Lagi kang bahagi ng Raya kahit saan ka pumunta, dala dala mo kami at lagi kang may uuwian” - Teacher Ani
hi, toni! kanina nakikinig lang talaga ako kasi ang hirap mag-react dahil maraming tenga sa paligid. agree ako sa mga sinabi sa iyo ni ms. marose. katulad mo ang kailangan ng CSC ngayon. hindi ito biro at alam iyon ng mga kasama natin sa workroom. alam nila kapasidad mo at bilib sila sa passion mo. di lang nila nasasabi dahil mas madalas nilang i voice out ang mga nega, hindi sa iyo kung hindi sa lahat ng bagay. hahaha. pero naappreciate ka nila, namin. totoo. naisip ko baka ayos din na maging pang-umaga ako, para kahit papaano mabawasan ang mga nega kasi parang nagiging nega na rin ako. scary.
anyway, lungkot lang ako. umaasa pa naman ako magiging buddy o partner tayo at babaguhin natin ang mukha ng CSC kinder education. hahaha. feeling. marami rin akong gustong gawin, minsan lang nakakadismaya o nakakatamad. pero nung nakakausap na kita, sabi ko buti pa itong batang ito, hindi pa nawawalan ng hope. alam kong hindi CSC educ ang ideal educ for you, pero that didn’t stop you from giving your all. nahiya kaya ako sa sarili ako. at the same time, na excite ako na meron akong kakilalang tulad mo na puwedeng maging positive influence sa akin. kainis! sinulat pa natin mga balak nating activities at materials! daya mo! hehehe. sisindakin ko na lang yung bagong teacher para sundin ang gusto ko. hahaha. joke. alam mo naman, mabait ako. :)
salamat din pala sa trust and friendship, ha. sabi nila minsan parang may sarili akong mundo at tanggap na naman nila iyon at tanggap ko na rin iyon sa sarili ko. alam ko mahirap ako ka-work minsan/madalas, pero hindi ka natakot o nainis. hindi nga ba? salamat din at puede akong maging praning sa iyo. sabihin mo lang kung sumusobra na at naiinis ka na, ha.
basta, bilib ako sa tapang mo. congratulations! you’re taking charge of your life! galing! :)
impluwensiyahan mo sila sa singapore, ha. lagyan mo ng heart ang early childhood education nila.
mag-consult pa rin ako sa iyo, ha. mag-share pa rin ako ng ideas, okay?
aja, toni! aja!
p.s. hinahanapan kita ng perfect book. yung book na ikaw. bigay ko sa iyo bago ka umalis. :)